ค่ำคืนแห่งความทรงจำ.

ค่ำคืนนี้ ดาวเยี่ยมมาก่อนก้อนเมฆ

มีดวงเอก แจ่มจรัส กลางดาษดื่น

แต่เป็นดาว โน้มตัวมา คราค่ำคืน

กลบดาวอื่นแสงแวววาว พราวพร่างเจอ

ส่งระยิบ แวววาว คราวส่องแสง

คล้ายแอบแฝง ความในไม่ให้เผลอ

เก็บกักไว้ในทรวง ห่วงใครเจอ

แถมชะเง้อคอยถาม ยามร้าวราน

จวบจนดาว ดวงเอกถูกเมฆกลบ

ซุกเข้าหลุบหลบตา คราประสาน

ถอนสายตา แต่มอง จ้องเบิกบาน

รอยซาบซ่าน แอบหลบ เธอซบไหล่

อยากเอียงแก้ม อิงแอบ แนบเคลียผม

อยากดอมดม ผมบนบ่าว่าหอมไหม?

แต่จนใจไม่กล้าเมินหน้าไป

ทอดถอนใจแหม่...ช่างน่าอาย...^_^

~paer-aksorn~