ชีวิตคือ ละคร สอนให้รู้
ที่เป็นอยู่ ดีชั่ว มั่วแค่ไหน
ที่ผ่านมา สร้างดี อยู่ที่ใจ
เลิกหลงใหล มายา พาอับจน
โลกเรานี้ มีอะไร หาใช่แน่
ไม่เที่ยงแท้ ล้วนแก่ตาย ไปทุกหน
ผู้ดีไพร่ จะมั่งมี หรือที่จน
หนีไม่พ้น หนทาง ที่วางวาย
ที่เป็นอยู่ ดีชั่ว มั่วแค่ไหน
ที่ผ่านมา สร้างดี อยู่ที่ใจ
เลิกหลงใหล มายา พาอับจน
โลกเรานี้ มีอะไร หาใช่แน่
ไม่เที่ยงแท้ ล้วนแก่ตาย ไปทุกหน
ผู้ดีไพร่ จะมั่งมี หรือที่จน
หนีไม่พ้น หนทาง ที่วางวาย
รูปไม่งาม ทรามจิต มีฤทธิ์อวด
เวลาชวด ชู้ชม มิสมหมาย
หวนกลับร่าง ด่าซ้ำ ลืมคำอาย
หวังทำลาย ตรงบ่วง ลดช่วงนั้น
ดูหมู่ดาว เย้าเดือน เสมือนรัก
เล้าโลมนัก ขออยู่ เป็นคู่ฉันท์
ต่างอวดโฉม โน้มน้าว เฝ้ารำพัน
ออดอ้อนกัน เพื่ออยู่ เฝ้าสู่ปอง
ความรักขื่น หวาน-ขม เพียงลมปาก
ล้วนจะฝาก ลิ้นเล่ห์ หันเหสนอง
ส่งผูกพัน ผันผวน ตามครรลอง
ฉุดทำนอง เสียงเสนาะ กัดเซาะใจ
เวลาชวด ชู้ชม มิสมหมาย
หวนกลับร่าง ด่าซ้ำ ลืมคำอาย
หวังทำลาย ตรงบ่วง ลดช่วงนั้น
ดูหมู่ดาว เย้าเดือน เสมือนรัก
เล้าโลมนัก ขออยู่ เป็นคู่ฉันท์
ต่างอวดโฉม โน้มน้าว เฝ้ารำพัน
ออดอ้อนกัน เพื่ออยู่ เฝ้าสู่ปอง
ความรักขื่น หวาน-ขม เพียงลมปาก
ล้วนจะฝาก ลิ้นเล่ห์ หันเหสนอง
ส่งผูกพัน ผันผวน ตามครรลอง
ฉุดทำนอง เสียงเสนาะ กัดเซาะใจ
~ paer-aksorn ~
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น